نامه یی سرگشاده به منتخبان مجلس دهم
ریاست جمهور و سوء تفاهم تاریخی
 چاپ اين صفحه ارسال به دوستان
كد مطلب: 89 -   تعداد بازديد: 804 -  دوشنبه 10 اسفند 1394
درویش علی کولاییان
 
جناب رییس جمهور اعلام نموده اند که سهم نفت در بودجه سال 95 فقط بیست و پنج در صد است . این مطلب که ایشان گفته اند  ، در اصل برخاسته از سوء تفاهمی تاریخی است .همان سوء تفاهم  تاریخی که در مبحث حقوق مردم ،مناسبات مالی دولت و ملت ایران را ناروشن نموده است .

روشن است که منظور رییس جمهور محترم این مطلب است که درآمد نفت ، متفاوت از درآمدهای مالیاتی است و طبیعتی متفاوت دارد اما اظهاراتشان ، نکته هایی را که در پی خواهد آمد  ،برایمان مطرح می کند :
 
اولاً ، میدانیم روزانه معادل حدود سه میلیون بشکه نفت و گاز استخراجی ، خرج مصارف داخلی است، سوال اینست که این سه میلیون بشکه در کجای محاسبات منظور شده و چگونه به حساب آمده است ؟

ثانیاً،  این وضع مطلوب که رییس جمهور محترم به آن اشاره می کند، بر اساس انتخاب ما نبود بلکه به ما تحمیل شده است . شک نیست اگر گشایشی پیدا شود پول نفت باز هم به بخش درآمدی بودجه افزوده می شود ولو برای هزینه های سرمایه یی خرج شود و یا آنکه بگوییم پول نفت و گاز، درست و به جا هزینه میشوند ،اما آشکار است که باز هم ، همان جریان ادامه خواهد داشت . یعنی بودجه دولت باز هم با درآمد های نفتی بسته می شوند و بیماری مزمن ظاهراً پابرجا باقی خواهد ماند. بازهم اصطلاحاتی نظیر رانت و حکومت رانتیر و پاسخگو نبودن دولت نفتی به دلیل وابسته نبودن به مالیات و.... و امثال آن ادامه خواهد داشت .

ماتم این جا است که هیچکس راه حلی ارائه نمی کند و اگر راه حلی مثل جدا نمودن درآمدهای نفتی از در آمد های دولت از سوی ما عنوان شود و یا اگر بخواهیم اختیار نفت و گاز را به عامه مردم و نمایندگان ویژه مردم بسپاریم، این راه حل ها همه تند و دشوار و حتی غیر ممکن تعبیر می شوند .  بسیاری معتقدند متاسفانه در ایران ، بدون نفت و بدون ارز نفت، دولت قادر به ادامه حیات خود نیست .

نگارنده در این یادداشت کوتاه، قصد دارد سوء تفاهمی را برملا کند که در مقدمه بدان اشاره شد و نیز در عین حال اشاره به راه حلی داشته باشد که آرام آرام آن  کار دشوار را برایمان آسان کند .

اگر سنجیده نگاه کنیم منابع نفت و گاز میراث نقدی مردم است و شاهدیم که این ثروت ، کم و کیفی متفاوت با دیگر ذخائر و منابع طبیعی کشور دارد . امروز فقط در ایران و انگشت شماری از کشورها، چنین منبعی سرشار از ثروت را میتوان شاهد بود .

این ثروت موروثی هنگفت ،به دلیل نقد بودن و به دلیل شکل و ابعادی که دارد ، در نیم قرن گذشته ایرانیان راغافلگیر نموده  است . تعبیر نادرست و یا همان تلقی نادرست از یک موقعیت حقوقی ، ده ها سال است که مردم ما و دولت ما را ناخواسته نسبت به هم دور کرده است .
 مشاهده میشود تلقی نادرست  مااز ثروت نفت و گاز ،اوضاع سیاسی و اجتماعی کشور را طی نیم قرن گذشته ،سخت  متاثر نموده است .

همه مانند رییس جمهور محترم جناب آقای دکتر روحانی، تا کنون درآمد حاصله از نفت و گاز را ،  جدا از مالیات تصور نموده اند . در حالی که آشکارا، بهای تمامی استخراجات این میراث نقد، یعنی صد در صد آن، بر اساس قوانین  ، توسط دولت ایران دریافت و  همیشه به جای مالیات به صندوق دولت ریخته می شود . نکته بسیار ظریف و در عین حال مهم که هدف نهایی ما در این مقاله است ،این واقعیت است که تا کنون هیج وقت و هیچ زمان قبض وصول این مالیات ،برای مودیان مالیاتی یعنی تک تک مردم که وارثان  ارثیه نقد (نفت و گاز ) محسوب میشوند ، صادر نشده و نمیشود تا از این راه هر ایرانی برای هر سال مالی ، مفتخر به آن باشد و بداند که چه میزان از محل میراث نقد خود مالیات به صندوق دولت واریز نموده است . تلقی اینچنین از درآمد نفت است که دولت صاحبِ نفتِ را در مقابل مردم پاسخگو می کند .
 پس  بیاییم برای دولت ها، درآمد های نفت و گاز را چون درآمد مالیاتی بدانیم و بیاییم برای مردممان نیز آن را ، تادیه مالیاتی معرفی کنیم و قبض رسید آن نیز برای هر خانوار ایرانی بطور جداگانه و برای هر سال مالی صادر و از سوی دولت به مردم ابلاغ شود  !

قدر مسلم این ، آغاز راه حل است و شروع اصلاحاتی متین خواهد بود تا فضای اجتماعی کشور، برای نیل به یک اقتصاد سیاسی کاملاً سالم ، آماده گردد !

حال که انتخابات مجلس دهم به انجام رسیده ، امید است که  فضای تازه برای طرح دیدگاه های تازه  نیز گشوده تر از پیش باقی بماند. زیاده عرضی نیست !

 
 
نظرات
نام:
ايميل
سايت
نظر :



قبلي   بعدي